“Ve kuş adını gökyüzüne bırakır,
konar bir kayığa insanlığın son umudu.
Yaşar kayıkta Âdem’den kalma bir pişmanlık
ve bir deniz dinginliği.
İşte öylece göğe durur insan,
öylece dikilir hiç ölmeyecekmiş gibi,
çünkü umut ölmez, bilir.
Ve seyreder...
Ve kuşlar, bütün kuşlar seyreder yukarıdan insanı.”