Eskiden Türklerin pamuklu dokuları arşınla ölçtükleri,Tanrı'nın aylar ve yıllar konusunda insanı böylesine faka bastırmadığı dönemlerde,her şeyin başka türlü olduğunu düşünüyordu.Oysa şimdiki zamanda,yalnızca çocuklar daha çabuk büyümekle kalmıyor,duygular da değişiyordu.
Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlığını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.