Sık Sık heykel. Taş taş olmaktan çıkıyor; insan da olmuyor.
Taş, insanın yerini tutamaz ki! Anımsamanın, saygı duymanın taşla hiçbir ilgisi yoktur. Heykel, saçmalığın taşlaşmasıdır;
ilkelliğin de simgesi. Ama, Batılılar, akıl almaz bir bağnazlıkla koruyorlar bu simgeyi . Heykele saygı duyula duyula tanrı inancı yitebilir insanın içinde. Çünkü saygı Taş kesilirse, insan kolaylıkla aşamaz önünde ki engeli.
Tanrı düşüncesi içimize dolmadan kendi kendimizi aşamayız ; kendi kendini aşmadan da bunalımlarından kurtulma olanağı yok insanın.
Okullarımız,Batı övgüsünü ödev bilmiş öğretmenlerle doluydu,
1923'ten beri Türkiye'de uygulanan eğitime benzer, tarihsel değerlerden kopuk, insanı kendi özüne yabancılaştıran bir eğitim biçimine, anlayışına başka bir üilkede rastlanılamadı, sanırım.