Hafıza asla gerçeği tekrar yaşatmaz. Hafıza yeniden kurar. Yeniden kurma eylemi daima orijinali değiştirir; rekonstrüksiyonlar dışsal referans çerçevelerine dönüşür ve kaçınılmaz olarak yetersiz kalır.
İnsan birini sevmeye başladığında, onu hatıralarının bir parçası yapabilmek hevesiyle, hayatının geçtiği mekânlara çağırmak için dayanılmaz bir arzu duyar. Sevdiği kişi, onun her anını hayal edebilsin, gözünde canlandırabilsin ister