Kurumuş çiçekler ektim sıkılmış saksılara
Oturup bir sigara yaktım tüm olmuşlara
Yarım kalmışlara
Yok olmuşlara
Kahrolası kalabalıklara
Sayfalar dolusu ağıtlar yaktım
Unutulmuş
Yıkılmış
Viran bağlarıma...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Böylesi zamanlarda mı sızlar göğüs kafesi
Nefesin içine sığmadıgı
Sessiz ve usul gecelerde...
Böylesi zamanlarda mı kahrolur Ademden gelenler
Havvanın masumiyetinde mi aranır Adem'in kaburgası
Hiçbir yere sığamamak... Daralan dünya
Genişleyen odalar
Tükenmeye yüz tutmuş soluk
Böylesi bir geceden mi doğar güneşin ilk ışıkları
Bilmiyorum
Sığamıyorım bu kentin en ücra köşelerine
Sıkışıp kalıyor yüreğim kaburgayla göğüs kafesi denen kemikler arasına
Zaman daralıyor gecenin kör kuyusuyla günün ilk ışıkları arasına
Kalp kırılıyor en olmaz denilen yerinden
Titriyor ölmeye yüz tutmuş gibi bir beden
Bilmiyorum
Böylesi zamanlarda mı incinir terazinin sol kefesi
Sokaklar yürümeyle bitmiyor
Kadın durduğu yerden gidemiyor
Bir akasya dalından kopuyor
Kopunca daha içten kokuyor
Koktukça daha çok ölüyor
Öldükçe güzel kokuyor
Bilmiyorum bu acı Ademden mi yadigâr
Havvanın ateşi cehennemi mi arar
Gökyüzü çöker gibi ansızın
Yerin dibine batar gibi sızın
Orada mı başlar yaradılış?
Orada mı ağlar aldanış?
Bilmiyorum böylesi zamanlarda mı acı yatar