Eylül

Korku içindeydim, dünya öyle büyüktü ki... insanoğlunun girebileceği en büyük, en keder dolu yerdi.
Reklam
Babam bana bu kadar güzel bir şey hiç söylememişti. O ânı yıllarca beklemiştim. Bana çok şeye mal olmuştu, ama hiç olmamasından iyiydi.
Artık bir daha ağlamayacaktım. Bir daha hiç kimseyi asla sevmeyecektim. Hiç kimseyi. Dünya çok kötüydü.
Ben, dışarı çıkıp kendimi sokaklara atıyordum. Sokaklar bomboştu. Kimse benim yavaş yavaş ölmekte olduğumun farkında değildi.
Onlara bakılırsa üzüntülerim "tatlı bir tembellik" ten öte bir şey değildi.
Reklam