Havva İnce
@havvaince
Şu anda okuduğu kitaplar
Nietzsche' nin "aktif unutma" tezi üzerinde çalışıyordum. Ona göre hayvanlarla insanlar arsında temel bir tarihsellik farkı vardı. Hayvanların tarihselliği yoktu; dün ve bugün arasında bir fark hissetmezlerdi. Bu tarihsel bilinç insana özgüydü ve hayvanları kıskanmamız için bir sebepti. İnsanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. MUTLU OLABİLMENİN TEK ŞARTI "UNUTMAYI" BAŞARABİLMEKTİ...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ona bakarken Mevlana'nın dizeleri gelmişti aklıma: ''Bu aşka ilahi diyemem korkarım/ insanî diyemem utanırım."
Belki de edebiyatçılık, anlatmaktan çok, bir anlama uğraşına dayanıyordu...
Aşk, bir uçurum kıyısında gözü bağlı yürütmektir...
Kimse kimseyi bilemez. Çünkü herkesin anlattıklarının bir kısmı kurgudur. Kiminde daha az,kiminde daha çok...