"...çünkü çok mutsuzdum ve istediği yerde otlasın diye mutsuzuğumun peşini bırakmıştım."
/ "sen hayatta sahip olduğum tek şeysin. bunu unutma." unutmamıştım ve o sözcükler hemen hemen her gün aklıma gelip bana yardımcı olmuşlardı. ama tıpkı uzun süre emilen bir erik çekirdeği gibi yavaş yavaş o hoş tatlarını yitirmeye başlamışlardı./