İbnul Cevzi şöyle der:"Günahın zevkini ancak gaflet sarhoşları alır. Mümin ise günahlardan zevk almaz. Çünkü o tam lezzet alacağı esnada hemen önünde o işin haram olduğu bilgisi ve cezaya karşı tedbir alması gerektiği durur. Eğer marifeti güçlenirse ilim gözüyle kendisine haramı yasaklayan Allah'ın yakınlığını görür. Böylece günahlardan lezzet alacağı esnada hayatı zehir olur.
Eğer arzuların sarhoşluğu baskın gelirse kalp bu gözetim anlarında sıkıntı içerisinde olur. Eğer mizaç şehvetin içine dalmışsa bu sadece bir an sürer.Sonra al başına sürekli olan pişmanlık rakibini, ardı kesilmeyen ağlamaları, uzun zaman içinde olan şeyler üzerine bir üzüntü. Öyle ki, şayet affedileceğine dair kesin bir kanaat getirse, hemen onun ümidi ilahi azardan sakınma yerinde durur.Öf günahlara öf! Etkileri ne kadar da çirkindir! Haberleri ne kadar da kötüdür! Bir şehvet ancak gafletin gücü oranında ulaşılır.
[Saydu'l Hâtır]