Kaçmak üzereyim sanki. Son anlar. Oysa mantıklı değil. Kaçabileceğim bir yer yok. Aksine burası şu an kaçmış olduğum bir yer gibi zaten. Ama burası da eskidi. Çok anım var burada. Anılardan anlar insan eskidiğini, yaşlandığını, yorulduğunu.
Sevilmeye bile değer olmayan birisi haline gelmemin suçlusu aklım, zihnimdi ve sokaklar yolda rahatça yürümesine sebep olacak bir hayatı kurması için kendisine hiç engel çıkarmamış zihinlere sahip insanlarla doluydu.