Reklam
İçinizde neler barındırıyorsunuz? Ölüleri. Zamanı. İçgüdülerinize yansıyan bin yıllık ışık oyunlarını. İlk ebeveyniniz bir yıldızdı.
Artık yaşamında ne çizgiler ne de sınırlar kalmıştı. Hiçbir şey yoktu, onun istediği de hiçlik değil miydi? İyi de neden hiçbir şey hiçlik kadar ağır değildi?
"İnsanın icat ettiği her şey, döner dolaşır onu yok eder. Kardeşin Prometheus ateşi çalmıştı, peki insanlar bu armağanla ne yaptı? Birbirlerinin ekinlerini, evlerini yakmayı öğrendiler. Kherion size ilaçları öğretmişti, peki siz ne yapmayı öğrendiniz? Zehir. Ares silahları elinize tutuşturmuştu, peki ya siz birbirinizi öldürmekten başka ne yaptınız?"
"Dünyanın altında böyle iki büklüm dururken, insanların bütün sorunları gelir kulağıma, onlar kendi paylarına düşeni sorguladıkça, her şeyin boş olduğunu daha çok anlarım. Yarına plan yaparlar, geceleyin ölüverirler. Doğuran bir kadının acılı iniltilerini işitirim, çocuğu ölü doğmuştur. Tutsak edilmiş bir adamın içine düştüğü dehşeti duyarım, derken ansızın salıverilir. Mallarıyla kıyıdan evine dönen gezgin bir tüccarın başına gelenleri öğrenirim, haydutlar üzerine çullanıp varını yoğunu almışlardır. Neden diye bir şey yok. Sadece tanrının iradesi ve insanın yazgısı var."