Paleolitik çağa dayanan mitlerden bazıları, insanlarda ilk kez tanrısallık kavramını uyandırdığı düşünülen gökyüzüyle ilişkilendirilmişti. Gökyüzüne -sonsuza, bilinmeyene uzanan ve kendi değersiz yaşantılarından apayrı bir varlık olan göğe- baktıklarında dinsel bir deneyim yaşarlardı.
Ayın küçülmesiyle büyümesini seyrederken insanlar kutsal güçlerin yeniden dirilişine, katı ve acımasız, bağışlayıcı ve ürkütücü olduğu kadar avutucu da olan bir yasanın varlığına tanık olurlardı.
İlk insanlar bir taşa baktıklarında cansız, niteliksiz bir kaya parçası görmezlerdi. Gücü, kalıcılığı, dayanıklılığı ve insanın incinebilir durumundan epey farklı mutlak bir varlığı temsil ederdi taş.