Kimseye hiçbir şeyin anlatılamayacağını çok geç anladım. Usanç ve boşvermişliğin eşiğindeyim. Artık ne konuşacak tâkâtim ne de söyleyecek iştiyâkım kaldı yeminle.
Anlamadığımız şeye ya korkunç diyoruz ya da hayran kalıyoruz. Ama anladığımız zaman da aynısı oluyor, ya olağanüstü buluyoruz ya da uzaklaşıp kaçıyoruz.