O kadar uzak hissediyorum ki kendimi, kendimden... Suda yaşamaktan bıkmış bir balıktan, kanat çırpmaktan yorulmuş tanımadığı pencereye konmuş bir kuştan farkım yokmuş gibi yabancı insanlar arasında yabancı muhabbetlerde kendimi arıyorum, bulamıyorum... Eski ben ne çok özledim seni, masumiyetini... Bariz bir kötülükte bile iyi niyet arayan beni, bazen yargılasam da özlüyorum. Şimdilerde olamadığım ve eksikliğini tavan arasında dopdolu hissettiğim beni. Ne çok hata yapmışsın diyip hâlâ gülümseyebildiğim halimi. İnan ben hatalarımı bile özledim. Belki de hata yapmaktan korkmadığım zamanları... Şu sıralar hata yapmamak adına kafamın içinde dönüp duran düşüncelerin içten içe beni yiyip bitirdiğini 23 yaşımda saçlarımın dökülmesinden, vücudumun farklı farklı yerlerinde beliren değişimlerden, belki de daha da farklı şeylerden, ama bir şeylerden bir şekilde kaynaklandığını biliyorum.
Helin Milli