Zeynep AY

Çocukluk işte. Hem uzaklara varınca onu unutacağımı sanıyorum, hem de çiçek topluyorum onun için. 
Reklam
Benimle birlikte olanlar, en çok neşemi severler, bilirim. Çünkü hüzünlü suskunluklar, ağlamaklı duruşlar insana kendi küçük acılarını hatırlatır. Oysa herkes unutmak ister bir yanıyla kırık anlarını.
Oysa mazlum olandım ben- küçükken, uslu olan,sessiz olan; büyüyünce başına üç elmanın üçü de düşen,canı yanan.
Cevabını aradığım ihtilal,biraz bana benzer. Yarımdır,kırıktır ve olmayışı daha iyidir.