Çıt diye kırılıyor iki insan. Bir vakit oynadıkları yerden. Kimse duymuyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir ucunda annemin,diğer ucunda yalnız kendimin beklediği,ortası beyaz çizgili yolda ilerleyen otobüs,hiç durmasa,hiçbir yalnızlığa varmasa,hep öyle gitse,ne iyi olurdu.
İkimizin sessizliğini,sevgisizliğini bastırırdı annemin sesindeki o gerçek olmayan neşe.
“Avucumun içinde yavru bir kuş gibisin. Kıpır kıpır bir hal var üzerinde. Kalacak gibi de gelsen bazen, o kadar belli ki, gideceksin.”
durmandan konuşurduk. Her şeyden. Aklımızın sınırları yoktu birlikteyken.