Artık hayatın felsefesinden ne kadar uzak olduğunu, kendisinin nasıl yanlış bir emelle hayatın üstüne çıkmak isteyerek hayal alemi aradığını hissediyor, alaycı bir ses gülerek, "Ah! Senin aydınlık hülyaların... parlak göklerin..." diyordu.
Fakat sen her şeyden önce kendi hayatını düşünmekle yükümlüsün. Bak, bugün ne yapacağını bilmiyorsun.
... Artık bu toprak parçasının üzerinde görülecek işin kalmamış olduğuna gerçekten inanıyor musun?