791
@hepileriye
Zaten ben, canım, aptal, sıradan bir insanım, aklıma ne gelirse yazıyorum, belki de, siz orada bir şeye ve böyle... neyse, aman boş verin!
Sayfa 170 - otuz beşinci basım, can, 2022, makar
Hatıralarımın açıklanamayan bir yanı var, beni dizginsizce çekiyor, öyle güçlü çekiyor ki birkaç saat çevremdeki her şeye karşı duygusuz kalıp her şeyi, gerçek her şeyi unutuyorum. Ve bugün yaşadığım her şey, acı olsun, kederli olsun, tatlı olsun, her şey bana geçmişimdeki benzer bir şeyi, genellikle de çocukluğumda, çocukluğumun altın çağlarında olan bir şeyi hatırlatıyor. Ama bu tür anlardan sonra fenalaşıyorum. Biraz güçsüzleşiyorum, hayalperestliğim yıpratıyor beni, sağlığım da zaten gitgide kötüleşiyor.
Sayfa 135 - otuz beşinci basım, can, 2022, varvara
artık sadece benim yaşayışımla -mutluluklarımla, acılarımla, öfkelerimle- yaşadığınızı görmek beni etkiliyor! Eğer başkasının olan her şeyi insanın kalbine alması ve aynı güçte hissetmesi mümkün olsaydı, doğrusu, insan bundan en mutsuz insan olurdu.
Sayfa 123 - otuz beşinci basım, can, 2022, varvara
Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için.
Sayfa 105 - otuz beşinci basım, can, 2022, varvara
onlara göre olmayan ne varsa, hepsini değiştirmek gerekiyormuş!
Sayfa 76 - otuz beşinci basım, can, 2022, makar