Yukarı çıktığımı sanırken, yokuş aşağı yuvarlanıyormuşum meğer .Gerçekten tam tanımı bu. İnsanların görüşüne göre yükseliyordum ama yaşam da aynı ölçüde benden uzaklaşıyormuş.
Çocukluğundan uzaklaşıp bugüne ne kadar yaklaşırsa , sevinçleri de o kadar değersizleşiyor ve şüpheli bir hâl alıyordu.Bu hukuk Fakültesi'ne gitmesiyle başlamıştı.
Geri dönebilseydi şayet orada, çocukluğunda , gerçekten keyifli anıları olmuştu. Ama o mutluluğu deneyimleyen çocuk artık yoktu , hepsi sanki başkasının anıları gibi geliyordu.
"Ama şu an düşününce , çocukluk anıları dışında,keyifli hayatındaki en iyi anların hiçbirinin o zamanlar olduğu gibi keyifli gelmediğini söylemek tuhaftı."