fatma
@herhangibiri6
Defter aynı kaldıkça
yeni sayfa açmanın
pek bir anlamı yoktur.
İbrahim Tenekeci
İbrahim TenekeciReklam
Sosyal medyadan uzaklaşmak gerekiyor. Öyle kaptırıyoruz ki kendimizi bir yerden sonra neyin doğru neyin yanlış olduğunu algılayamıyoruz. Yaşadığımız güzel şeyi paylaşmasak o şeyi yapmamış hissi sarıyor. İlla ki göstermeliyiz. Ne kadar mutluyuz! Moderniz. Hiç üzülmüyoruz. Eğlenceliyiz. Sıkıcı tarafımız , eksik tarafımız hiç yok. Boş vakit mi? İzlediğimiz onca reelsler.. Bunşarın yerini başka hangi güzelliklerle doldurabilirdik acaba. İnsanlara dışarıdan bakıyoruz. Benlik yok...Ya mahremiyetler! Gizli olan neyimiz kaldı. Eleştiremiyoruz da alışıyoruz çünkü
Sonra bir bakıyorum ki artık yaşam tarzımızı herkesleştirmeye başlıyoruz. Pikniğe gidelim güzel bir reels çeker paylaşırız. Ben gerçekten eğlenmek yürüyüş yapmak istiyor muyum yoksa birileri görsün ne kadar sportif, gezmeyi seven biri olduğumu düşünsün diye mi yapıyorum? Peki paylaşımımdaki o çok mutlu karakteriyle gerçek hayattaki birbiriyle çelişince hissettiğim o iğrenç duygu.
insanları tanımanın hayal kırıklığını fazlasıyla hissediyorken bir de gerçeklerle örtüşmeyen hayat paylaşımları fazlaca soğutuyor her şeyden . Bazen bilenle bilmeyen bir olur mudaki.. Bilmeyen olmak ne güzel bir şeymiş.. Sudan balığa dönmek ne kadar iyi olabilir ki?
Kendi iç sesimi dinleme yolunda bazı adımlar atıyorum.. Hüzün mü? , Olmazsa olur mu? Hazırım, ama sen yine de imtihanımı kolay kıl Allah'ım
İçinde hissetmek, üzüldüğünü sonuna kadar hissetmek boğulma hissettiğin anda, artık dayanılamaz hale geldiğinde artık urtulaşa ferahlığa ulaşacağını bilmek.. Ne güzelsin.
İnne meıye Rabbi seyehdin!
(Ben Rabbimle beraberim o bana çare gönderir.)