Ki O’ndan başka Rableri, O’ndan başka çareleri olmayan kulları, bir an için bile olsun ümitsizliğe kapılmasınlar, RAHMAN ve RAHİM olan Rablerine karşı her an ümit içinde olsunlar, nereye düşerlerse düşsünler ama asla ümitsizliğe düşmesinler…
Gün doğumunu neşeli şarkılarla karşılamaları gibi kuşların; müminler de yıldızlar, çiçekler ve ikisi arasına cömertçe saçılmış hadsiz ve hesapsız güzellikler için, elhamdülillahi rabbilâlemin derler. Alemlerin Rabbi olan Allah’a hamd olsun…
Ama evet… Belki de haklısın… Korkmalı… İnsanlık yapay zekanın başımıza açabileceği muhtemel tehlikelerden de çok korkmalı. Çünkü biz hepimiz o kadar insanlıktan çıktık ki o kadar yapaylaştık ki biz! Helâkimiz de yapay bir helâk olacak. Hiçbir gerçek felaket, ellerini bizimle kirletmek istemeyecek!
Hayat geçmiyor aslında Filozof, biliyor musun? Biz geçiyoruz. Hayat dediğimiz şey, bu zaman… Daha doğrusu zamandan payımıza düşen miktarına biz hayat diyoruz…
Yarınlar için endişe duyan herkes, eğer bu endişesinde samimi ise içinde bulunduğu günü kurtarmanın çabası içine girmelidir. Yaşayabileceğimiz ve iyi bir şeyler yapabileceğimiz tek bir gün vardır Çaylak; o da bugündür!