elif.
@hevesler
birkaç şiir.
-etiketli yazılar şahsıma aittir.
⁰⁶⁰²²∞
elif.
@hevesler
·senin öldüğünü söylüyorlar. onu aldıysa ölüm güzeldir dedim. seni kucaklayan şey nasıl güzel olmazdı. sana kavuşmak nasıl paha biçilmez bi' şeydi. senin öldüğünü söylüyorlar. olsun dedim vuslatımız başka âlemdir. toprağın sen varsın diye daha güzel kokar. üşütmez beni mezarının soğukluğu. senin öldüğünü söylüyorlar. onun ruhu her daim benimle, bedeni yanımda olmazsa nolur dedim. anlamıyorlar beni. anlayamazlarda. baktığım her yerdesin sen. gökyüzünde. yeryüzünde. sağımda. solumda. soluğumda. onlar mezarın altında sanıyorlar seni. bu yüzdendir anlayamamaları. ah güzel çiçeğim benim. ben senin toprağında filizleniyorum. onlar senin mezarını suladığımı zannediyorlar.
#e. #subaht
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
adını sayıklamış bütün satırlarım. kafamın içi kadar kağıtlarım da karmaşık. yaz olmadı yırt, yaz olmadı yırt. bütün silsileler böyle devam ediyor. ne zaman iki satır yazsam hep senin adınla başlıyor cümlelerim. sana haykırışlarımla da bitiyor. hep yarım yamalak işte. tamamlamıyorum. kim tamam ki onlar tamamlansın. beni yerden yere vuran bi' adın var. göğsümün üstünde dövme misali mıhlanmış. her zaman ellerim oraya gidiyor. ellerim havada asılı. ne senin ellerin var, ne adının yanında adım. ne dudaklarına değen dudağım. her şey eksik işte. en çok da sen. asılı kaldım bi' ağacın dalında. sensizlik boynuma ip oldu. sallandım kaldım gecenin bi' yarısında.
#e. #hevesler.
yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.