"Ez dibêjim qey me ev rastiya han zemaneki fam kiribû, lê dawiyê ji bîr kir: Tu kubarî nikare şopên şidetê paqij bike, hew şidet dikare wan şopan winda bike û mêtingeh ji nevroza mêtingehbûnê ancax gava ku mêtinkar bi darê çekê qewirand rizgar bibe." (Jean Paul Sartre)
kesekê xwedanê xêra tunîni cewabekî bide xezala mi bi tenê melhemekî çêbike ji şîr û şekir lo ji arê kilsê hewû rebeno gidî, geli gundî cînarno temî û weyseta mi li we be ez nexweş im ez dimirim hûnê kefenê mi bibirin çîtê dêrê qîza ax lo filankesê hewara Xwedê
Ji eşqa dilê rezîl qimîş nakim hayê ax lo nadim piştê hewû rebeno gidî
Hewû zalimê gilî gazin û loma ji mi neke
Mi sond xwarî
Sed xençerê li min xin ez ê ranabim ji kêlekê hû wî lo ji teniştê
Ji girtina min û pê ve, ez her difikirîm, “Ez ê vê pêvajoyê bi awayekî serbilind û rûsipî çawa bi dawî bînim, divê ez ji çi gotinan dûr bisekinim û li kîjan gotinan xwedî derkevin parastina xwe li