''Çoğu insanın benim gibi yaşamanın olabilecek en kötü şey olduğunu düşündüklerini biliyorum. Ama daha kötüsü de olabilirdi. Kendi kendime nefes alamayabilirdim, konuşamayabilirdim.
Ve biliyor musun, kimse bunları duymak istemez. 'Kimse korkularından, acından veya aptal bir enfeksiyondan ölmekten korktuğunu duymak istemez...' Kendi ellerinle yaptığın yemeği yiyemeyecek olmanın, kendi çocuğunu tutamayacak olmanın nasıl bir şey olduğunu bilmek istemez. Kimse bazen ne kadar klostrofobik hissettiğimi bilmek istemez.
Bu sandalyede otururken bir günü daha onunla geçireceğimi düşününce bazen deli gibi bağırmak istiyorum...''
''Neden kadınlar her zaman bir olayın üzerinden onu sorun haline getirinceye kadar tekrar tekrar geçerler? Seni seviyorum, sen de beni seviyorsun (...) Aslında her şey çok basit.
Ama ben basitmiş gibi hissetmiyordum.
Ummadığım bir hayatı yaşamaktan başka şansım olmadığını hissediyordum...