Hangi şeye bakarsa baksın, nereye nazar ederse etsin, hangi olaya muhatap olursa olsun, orada bir Vahid-i Ehad’i tanıttıran bir işaret, O’nu bildiren bir ayet, O’nu gösteren bir delil bulunur.
Çocuğu anne-babayla yaratan, bebeği belli bir yaşa geldiğinde konuşturan Rabbin, ne çocuk için babaya, ne o çocuğun konuşması için zamana mahkum ve muhtaç olduğunu; her şey gibi, her şeyin sebebinin de yaratılıyor olduğunu; Rabbinin dilerse sebepler olmaksızın sonuçlar yarattığını; O’nun kudretine ve iradesine hiçbir şeyin ortak olamayacağını bilfiil belgeledi.