Pazartesi sabahı Kalamış Lisesi’ne de kabul olunmadığım anlaşıldı. Devamsızlığım sınıra dayanmış durumda, hızla Galatasaray Lisesi’ne gittim. Müdüre çıktım. Beni hiç bir liseye almadıklarını, ortada kaldığımı anlattım.
-Senin o liselerde ne işin var? Geç sınıfına, bu dönem sıkı çalış 1692!
Vurulmuşum
Düşüm, gecelerden kara
Bir hayra yoranım çıkmaz
Canım alırlar ecelsiz
Sığdıramam kitaplara
Şifre buyurmuş bir paşa
Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız
Bazı haberler vardır; sadece bir sonucu değil, insanın yeniden doğan umudunu da beraberinde getirir.
Gelen haber beklediğiniz haber ise;
Tüm yorgunluğunuzu bir anda silip süpürür.
Ve içinizde aylardır uyuyan o kıpır kıpır enerjiyi tek bir saniyede uyandırır.
O ana kadar sırtınızda taşıdığınız tüm yükler, belirsizlikler ve uykusuz geceler sanki hiç yaşanmamış gibi uçup gider.
Kulaklarınızda sadece o müjdeli cümlenin yankısı kalır, yüzünüzde ise engelleyemediğiniz o kocaman, haklı tebessüm. İnsana "Değdi," dedirtir bu an, "Tüm beklemelere, tüm sabretmelere fazlasıyla değdi."
___ /Güven Taşdemir