Yaşama sevincimi kaybediyordum. Hatta kaybetmiş olabilirim de ama hala kendimi kandırcak gücüm var. Çünkü mutsuzluk içinde filimin sonunu beklemek imkansız.
Yağmurun sesi yok ki artık! Üzerine yağdığı tenekelerin, çarpıştığı plastiklerin iğreti sesleri. Eskisi gibi romantik değil ki, uykunu getiren iç huzuru da yok!!
