…” Allah sana da versin inşallah. Yoksa çok dayak yerdim.” diye ekliyor fısıltıyla.
Geldiğim ilk akşam parçalanan bedenimi, bir hafta kanamadan baygın yatışımı, ebenin ağzına hayretle kapatışını anlatamam ki Zeynep’e. Ebe kalbimden söz etmedi Nenanne. Kalbimde kasların ve kanın olmadığı bir yerde delikler var, biliyordum ama ebe görmüyordu.
Gözlerimin mavisinden yaşamak geçse de ben ölüme gebe kaldım. Buna üzülmedim. Benim küçük gelinlerim, cümbezim, Avare’m, Nenanne’m, masallar var. Bir de düşlerime giren Gülcemal’im. düşlerim hep bakir! 

Hadir, her seferinde üstünden kalkıp tekmeliyor, dövüyor, küfrediyor. İlk önce küfürleri öğrendim Nenanne. Tüm erkeklerin geçmişine artık dört dilde küfür ediyorum. Bugün “ Bir cenaze getirmisim lanet olası adadan!” diy tükürdü yüzüme. Karpuzun keleğine denk gelmiş tüccar gibi ettiği masrafa yangın.