Hilal
@hilaaalb
27 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
“Ölenlere üzülmeyin,çünkü o cennete gitti.” derlerdi; hele çocuklara… “İyi ama,” diye geçiriyordu içinden, “o çocuğun ya da sevgilinin bedeni de kıymetli değil miydi? Eline diken batsa, bir yerini kesse üzüldüğün o beden, birdenbire nasıl önemsizleşir?
Glütensiz Olamayacak Kadar İyi!
Glütensiz Olamayacak Kadar İyi!
Merhaba. 2001 yılında çölyak hastası olduğumu öğrendim. Yazarımız Selin Hanımın'da 1999 yılında çölyak hastası olduğunu öğrenmesi ve sonrasında hayatında gelişen olayları anlattığı bu kitabı çok ama çok sevdim. Çölyak gerçekten de kolay teşhis koyulabilen bir hastalık değildi o yıllarda. Bunu yaşayanın tek ben olmadığımı ve hiçbir zaman umudun kesilmemesi gerektiğini anladığım ayrıca kendimden çok fazla parça bulduğum bir kitap oldu benim için ve okurken o anları tekrardan yaşadığımı hissettim.İtiraf etmeliyim ki oldukça duygulandım...
Glütensiz Olamayacak Kadar İyi!
Merhaba. 2001 yılında çölyak hastası olduğumu öğrendim. Yazarımız Selin Hanımın'da 1999 yılında çölyak hastası olduğunu öğrenmesi ve sonrasında hayatında gelişen olayları anlattığı bu kitabı çok ama çok sevdim. Çölyak gerçekten de kolay teşhis koyulabilen bir hastalık değildi o yıllarda. Bunu yaşayanın tek ben olmadığımı ve hiçbir zaman umudun kesilmemesi gerektiğini anladığım ayrıca kendimden çok fazla parça bulduğum bir kitap oldu benim için ve okurken o anları tekrardan yaşadığımı hissettim.İtiraf etmeliyim ki oldukça duygulandım...Bu bir kader değildi; bir mekanizmaydı insanı öğüten.
Sanki çok kötü bir rüyadayım ve sana kavuştuğum zaman uyanacağım.
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen, senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak…