Reklam
Herkes tarafından bu şekilde yüzüstü bırakılmışken içime hissettiğim şiddetli ve bilinmeyen sarsıntıları neden kendi kendime anlatmayı denemeyeceğim ki?
İnsanların içinde işe yarayan tek şeyin şu cümle olduğu bir kitap okuduğumu hatırlıyorum,
insanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkûmlardır.
Ölüm cezası!
İşte beş haftadan beri beni varlığıyla donduran,
ağırlığıyla ezen bu tek düşünceyle yaşıyorum!
Reklam