Hiçbir şey bilmeyen, hiçbir şeyi sevemez. Hiçbir şey yapmayan, hiçbir şey anlatamaz. Hiçbir şey anlamayan, değersizdir. Oysa anlayan kişi aynı zamanda sever, farkına varır, görür...
PARACELSUS
- Ne hatırladım, biliyor musun ağabey ? dedi. Bir gün rahmetli annemle tartışıyordum. "Seni dinlemek istemiyorum," diye bağırıyordu... Sonunda şöyle dedim ona: " Beni anlayamazsınız anne, ikimiz ayrı kuşakların insanlarıyız çünkü." Bu sözüme çok gücendi, bense, " Ne yapayım," diye düşünmüştüm, " İlaç acıdır, ama gene de yutmak gerekir." İşte sıra şimdi bize geldi, çocuklarımız onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bize ve biz bu acı ilacı yutacağız.
"Eskiden, daha doğrusu, yakın zamana kadar memurlarımızıb rüşvet aldığından, yollarımızın olmadığından, ticaretimizin kötü yürütüldüğünden, hukuk sistemimizin kötülüğünden yakınıyorduk. Oysa sonra anladık ki, toplumsal yararlardan söz etmek boşuna zaman kaybetmekten başka bir işe yaramıyor."