Birisi göğe yükselerek evrenin doğasını ve yıldızların güzelliğini seyretseydi, bu manzara onda keyif veren bir hayranlık uyandirmazdi, oysa yaninda gördüklerini anlatabilecegi biri olsaydi, bu en güzel manzara olurdu." Anlaşılıyor ki, doga yalnizligi hiç sevmez, her zaman âdeta bir dayanak arar, en tatlı dayanak da yakin dosttur.
“…birine değer verdikten sonra düşünüp taşınmak degil, düşünüp taşındıktan sonra birine değer vermek gerekir.
…birçok durumda ama özellikle de dostlarimizi seçip onlara hürmet etme konusunda ihmalkarlığımızın cezasını çekeriz.”
“Kuskusuz yükümlülüklerinden sikâyet edenler igrenç bir insan türüdür; kisi kendisine yapilan iviligi hairlamal, ancak iyiligi yapan da yaptigi iyiliği unutmalıdır. Bu yüzden dostlukta daha üstün olanlarin ne kadar tevazu göstermesi gerekiyorsa, daha aşağı dostlarını bir o kadar da yüceltmesi gerekir.”