İdil Drita
@hoid
Ne yazabileceğimi cidden bilemiyorum. Kitap hakkındaki yorumlarım çok karışık. 700 sayfalık bir kitap bu ve ne yazık ki ilk 400 sayfası beni son derece sıktı. Bir şekilde, sonunun beni tatmin edeceğine olan inancımla, devam ettim okumaya. İyi ki etmişim, son 300 sayfayı ilk 30 sayfadan daha kısa sürede okuduğuma eminim.
Bu sefer Locke ve Jean bir öncekinden bile daha karmaşık bir işe giriştiler. Kitap boyu “nasıl çıkacaklar yahu bu işten, yazar sonunu düzgün bağlayabilirse şaşırırım” diye düşünüp durdum. Evet, yazar sonunu bağlayabilmişti ama daha iyi olabilirdi belki, emin değilim. Yine de Locke’un son bölümlerde kurduğu tüm planlar hakikaten güzeldi.
İncelememin devamı bu kitapla ve 3. kitabın kapağıyla ilgili SPOILER içeriyor.
Üçüncü kitabı ikinciyle beraber sipariş etmiştim ve kapakta “Locke Lamora ölüyor”u görür görmez saçma bir şaka olduğuna inanmıştım ama ikinci kitabın ardından biraz ürküyorum doğrusu. Sırf Locke’a ne olduğunu öğrenmek için devam edeceğim.
İdil Drita
, 2021 okuma hedefini güncelledi.2021 OKUMA HEDEFİ
40/35 kitap - %114 tamamlandı
40 kitap okudu
35 kitap
16,2bin sayfa
22 inceleme
92 alıntı
Locke Lamora’nın Yalanları, adını sık sık duyduğum Centilmen Piç serisinin ilk kitabıydı. Kitabı okumaya başlamadan önce Locke Lamora’nın fazlasıyla güçlü ve abartılmış bir karakter olacağını sanıyordum lakin okumaya başlar başlamaz aslında beklediğimden çok daha sönük bir karakter olduğunu fark ettim — ve bu fazlasıyla hoşuma gitti! Gerçekten sönük olmadığı tek konu yalan söylemekti ve yalanları beni kendine hayran bıraktı. Kitap isminin hakkını veriyor.
Kitap grimdark bir romandı, yani karakterlerin hiçbiri “çok iyi, saf iyiliği temsil ediyor, dürüst” diyebileceğimiz türden değildi. Hikaye de entrikayla yönetilen Camorr şehrinde geçiyor zaten. Locke Lamora da kötülerin iyisi denebilecek türde bir karakter. Kitap Locke’a çok odaklı dursa da aslında Centilmen Piçler sadece ondan oluşmuyor, yanında beraberce hırsızlık yaptığı güzel bir ekibi de var. Bunlar öyle hırsızlar ki, sadece çalmaktan zevk alıyor ve çaldıklarını neye harcayacaklarını dahi bilmiyorlar. Camorr şehrindeki soylulardan çalıp o paraları da yeni soygunlar yapmaya harcıyorlar. Bu kitapta, yepyeni ve dahiyane bir soyguna girişiyorlar fakat soygun bekledikleri kadar basit geçmiyor ve işler oldukça karışıyor. Yalanlar yeni yalanları getiriyor ve Locke yalanları kontrol etmeyi gerçekten iyi biliyor.
Uzun lafın kısası, her ne kadar başta fantastik ögeleri eksik bulmuş, sonraysa da Bağlıbüyücü denen büyücüleri abartılı bulmuş da olsam, kitabın verdiği hava gerçekten güzeldi. Kitabı kurgudan ziyade karakter odaklı buldum. Olaylardan çok Locke’un olaylara karşı ne yaptığıyla ilgileniyordum ve bu yüzden büyük keyif aldım sanırım.
