Bir şeyi fark etmem biraz zaman aldı
Potansiyel insanın içinde duran bir şey değil sadece. Aynı zamanda doğru yerde karşılık bulan bir şey.
Uzun süre kendime yüklendim. Daha iyisini yapabilirdim dedim, daha fazlasını zorlamalıydım dedim. Ama ne yaparsam yapayım, içimdeki o tam olmuyor hissi geçmedi. Yapıyordum, evet… ama olması gerektiği gibi değil.
Sonra durup daha net bir yerden baktım
Belki de sorun baktığım yerde değildi. Belki de ben, yanlış problemi çözmeye çalışıyordum.
Bunu kabul etmek kolay değil. Çünkü o zaman mesele daha -çok çabalamak- olmaktan çıkıyor ve -yön değiştirmek- haline geliyor. Ve yön değiştirmek en başa dönmeyi göze almak demek.
Ben de onu yaptım.
Şimdi her şey daha ham. Daha kırılgan. Daha belirsiz.
Ama ilk kez içimde bir direnç yok.
İlk kez yaptığım şeyle aramda mesafe yok.
İlk kez hayat beni bir yere sürüklemiyor
Bu kez ben bilinçli bir şekilde burada duruyorum...