Okuldaki öğretmenler her zaman kendi başıma oturduğum için endişelenirlerdi. Okul raporlarına, " Çok yalnız bir kız, kendisini etraftan soyutluyor." gibi şeyler yazarlardı. Sanki bunlar kötü şeylermiş gibi.
Ağlamasını gerektirecek bir sebep yoktu! Canı bile yanmamıştı.
Belki de duyguları incinmiştir.
Ne olmuş yani? Duyguların bir önemi yok. Ağlamak için geçerli bir nedenin olmalı.
Duygularda nedenler kadar önemlidir.
Hayır değildir! İyi bir nedenin olmalı.