Bir süre sustu,sonra sesini alçaltarak devam etti:"İstediğin zaman biz burada olacağız.Yolculuğun sana güzellikler getirsin kızım.Artık özgürsün.Hayata karış.Nerede mutlu oluyorsan,nerede değer görüyorsan,orada ol.Unutma, sevildiğini hissettiğin yerden asla vazgeçme..."
Babasının son sözleri Ramay'a şunlar oldu:
"Bir gün sen de evlenip yuva kuracaksın.Ama şunu bil ki hiçbir erkek,bir babanın çocuğuna duyduğu şefkat ve merhameti bir kadına veremez.Ta ki kendisi bir çocuk sahibi oluncaya kadar. Şefkat ve merhameti yüreğinde taşıyıp gösterebilen insanlardan zarar gelmez.Bunlar,Allah'ın izini ruhlarımızda taşıdığımızın en büyük kanıtıydı.Ölçütün bu olsun,kızım."
Nehirlerdeki sular geriye akarsa nehirler kurur.Ama Asi Nehri kendi coğrafyasında tersine akar buna rağmen kurumaz.Bu onun yazgısıdı.Tipkı senin,benim ve bizden öncekilerin kaderi gibi... Döngümüz tersine tekrar etse de yenilenmeye ve içimizdeki ışığa yürümeye mecburuz.Senin ışığın çok güçlü.Ama gecmişe doğru gidersen karanlığına gömülürsün.Işığını takip edersen aydınlığa kavuşursun.
Çünkü hayat,insanı en çok kendiyle yüzleştirerek büyütüyordu.Ruh,yaşadıkça olgunlaşıyor acı ise fark ettirmeden bedene yerleşiyordu.Hiçbir şey iz bırakmadan geçmiyordu.