Hasan ÖNAL
@hsnonl
25 Kasim
“Gittim!” Diyenin, her sabah sizinle uyanmasına tanık oldunuz mu hiç?
Bir veda, sonsuza kadar sürebiliyor bazen.
Bazen farklı şehirde oturan birisini seversin, otobüs biletleri, hava yolları, hızlı tren, ve metrobüs. Bazen o şehirin hava durumunu incelersin.
Yarın hava soğuk, kalın giyinse bari. Bazen, o şehirin takımını desteklersin, haksız penaltı ile 3 puan gitti.
Bazen de o şehirde adı geçen bir haberi okurken, bazen, bütün bazenler çoğalır.
Sevmekte böyle bir şey işte, her gün elini tutabileceğin, dokunabileceğin insanları sevemezsin de, belkide hiç görmediğin, belkide hiç göremeyeceğin birisini seversin.
Bu kalp organı çok farklı çalışıyor çünkü.
Bazen sadece bir fotoğrafa bakarak aşık olabiliyor insan.
Bazen de sadece ses tonuna.
Herkese güvenilmeyeceğini, yediğin darbelerden sonra anlamanın kattığı acı insanları büyütüyormuş.
Biz de böyle büyüdük işte.
Herkese güvenilmeyeceğini, herkesin sevilmeyeceğini ve herkesin herkez diye yazılsada artık farketmeyeceğini zaman gösterdi bize.