İnsan en büyük istismarcıdır, çünkü diğer varlıklara nazaran daha zekidir. İnsan, istismarı maddi gücünden ziyade zekası ile başarabilmektedir. O halde, esas olan zekanın kontrol altına alınmasıdır.
İnsan sonsuzluğa, ebediyete, hürriyete ve mutlaklığa hasrettir. Bu konuda tatmin aramaktadır. Aksi halde fânilik, esaret, mânâsızlık ve izafilik bizi bunaltır.