Reklam
"Arada bir kendime, hani hayallerin nerede, diye sorarım. Başımı sallar, yılların ne kadar da hızla gelip geçtiğini söylerim. Kendi kendime bunca yıl neler yaptığımı sorarım, en iyi günlerini nereye gömdün? Gerçekten yaşadın mı? İçimden bir ses yükselir, dünyanın ne kadar soğuduğuna dön de bir bak!"
Gerçekçi olmak gerekirse okurken başlarda sıkıldım ama bırakmak istemedim. Okudukça kafamda olaylar şekillenmeye başlasa da çok hoşuma giden bir kitap olmadı. Kitabın son kısmında Milena'nın Kafka'ya yazmış olduğu bir kaç mektup yer alıyor. Benim için düğümün çözüldüğü yer burası oldu. Çünkü Kafka'nın mektupları hep tek taraflı olduğu için karşı tarafın cevapları, duyguları ve içinde bulunduğu durumu anlamak zorlaşıyor. Milena'nın yazdığı mektuplar ise direkt olarak Kafka'ya değil. Kafka'nın ne durumda olduğunu öğrenebilmek için arkadaşına yazılmış mektuplar. Keyif alarak okumadım, okuyanlara keyifli okumalar.
Reklam