Hatice Yıldırım

Hatice Yıldırım
@htcyldrm
Vicdanın senin kıblendir, kaybetme.
Cumhuriyet üniversitesi
86 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Artık kimse dinlemiyor. Duvarlarla konuşamıyorum, çünkü bana bağırıyorlar. Karımla konuşamıyorum; duvarları dinliyor. Söylemem gereken şeyleri birilerinin duymasını istiyorum sadece. Ve yeterince uzun konuşursam belki anlamlı gelirler. Ve bana okuduklarımı anlamayı öğretmeni istiyorum.
Sayfa 104·Kitabı okudu
Reklam
Uyuşukluk geçecek, diye düşündü. Zaman alacak ama başaracağım veya Faber benim yerime yapacak. Bir yerlerde birileri bana eski yüzümü, eski ellerimi eskiden oldukları haliyle geri verecek. Gülümsemem bile, eski bitkin gülümsemem bile gitti. Onsuz kaybolmuş haldeyim.
Sayfa 99·Kitabı okudu
Belki kitaplar bizi mağaradan biraz çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!
Sayfa 95·Kitabı okudu
O çok uzun yıllardır gerçekten kanımın kaynadığı tek insandı. Hatırlayabildiğim kadarıyla, sanki önemliymişim gibi dosdoğru bana bakan ilk insandı.
Sayfa 94·Kitabı okudu
Bir arkadaşlığın tam olarak hangi anda kurulduğunu bilemeyiz. Nasıl bir kap damla damla dolarken, son bir damla kabı taşırıyorsa; aynı şekilde, bir dizi iyilik arasından en az biri kalbi doldurup taşırır.
Sayfa 93·Kitabı okudu