Hatice Kübra

Hatice Kübra
Tek başınalığın yolcusu
Benim hayranlığımdan inlerdi şehir, Ben atlara ve uzaklara hayrandım..
Reklam
Ben zemherileri severim bilirsin, o dinç saldırı sabahlarını.Kuvvetli bir sözlükten bizim için unutulan kelimeler devşiririm.Bizim için diyorum sen, ben, gelirse o, belki bir de şeyhimiz.Pekmez acısı gırtlağımdaki, bal değil şerbet değil içimi yakan şeyler var, içimde uçuşan şeyhler.Kuş değil kanat değil nasıl desem iyice hiçleşsem…
Sakin ol dostum.Altının ateşi seni ele mi geçirdi? Az önce gömdüğün şu ölü dünyevi şeylerin değersizliği hakkında sana hiç mi bir şey öğretmedi?
Bundan sonra daha az acı çekecek.Ölümü sakin bir uykudan başka bir şey olmayacak.
Dün, bugün ve yarın peş peşe gelmez.