Çok okurum bilirsiniz... Bilmediğiniz ise, sadece kitapları okumadığımdır.
İlişkileri okurum, insanları okurum, hayatın evrelerini okurum. Yakından tanıdığım insanların; hayatlarının evrelerini okurum. Kendi hayatımın evrelerini okur, kendime uzaktan bakmaya çalışırım.
İnsan değişen, dönüşen bir varlıktır kabul, ancak kendisi isterse.
Sorumluluk almayan bir insan, yine sorumluluk almaz. İletişim kurmayı bilmeyen bir insan, iletişim kurmayı laf sokmak sanır. Toksik dil ile hayata bakan bir insan, o dille var olur.
Bu yazının ilhamı, Emre Başkan'ın incelikli ve güzel yazısından gelmiştir.
Hayatı metaforize edecek olsak; ben dört mevsime benzetirim.
Hayat sonbaharla başlar, bizi ömrümüz boyunca sevecek kollayacak zannettiğimiz ailemiz, bizi zorlayarak büyütmek ister. Büyümek yaprak dökümü gibidir. Kış şartlarında evlenir ve meslek ediniriz, amaç hayatta kalmaktır. Bahar, mesleğimizde ve seçimlerimizde birşeyleri yerine oturttuğumuz, "Düzen kurduk, oldu galiba" duygusu ile tanışılan zamandır.
Ve Yaz da, yaşlılıktır.
Mayo, terlik, şapka hatta güneş kremi edinmişsek yaza gelinceye kadar, çevremizi hırpalamamışsak, keyifli yaz günlerini sevdiklerimizle yaşayabiliriz 😎
Seçimleri ile yüzleşmeyen tek insan evladı görmedi gözlerim.
Her Firavun, Musa'sı ile cenke tutuştu. Bugün değilse bile, birgün muhakkak.
Yani aslında her mevsimin kendince güzellikleri ve zorlukları vardır, aynı insan ömrü gibi.
İstisnai olarak, zorluklar şartlardan, çoğunlukla seçimlerden kaynaklanır.
Beğendiyseniz yazımı, lütfen yeniden yayınlayın ♻️
#Okumak #Kitaplar #Hayatlar #İnsanlar
#Algoritma
seymareyhangozen.com/blog?202603270839