Orman diyor ki: " Dünya sana öfkelenecek, sen ona benzeyene değin. Dünya seni yaralayacak, sen dünya olana değin." Tek cesaretim, korkaklığım. Ama artık korkumdan daha büyüğüm. O elimden tuttuğu için. Orman benim sırrım. Karanlığı bekliyorum, orman gibi. Orman diyor ki: " Aşkı küllenmiş bir sözcük sanmıştım." Aşk bir cehennemmiş. Orman diyor ki: " cehennemden sakınanlar, onu yitirirler." Günü geldiğinde gidecek. limanda dimdik duracağım, bir zamanlar elimi tuttuğu için dimdik... Sonra kendimi yakacağım, güverteden dumanı izlesin diye.
Olgular açık, uyumsuz, kaba... Yüksek sesle konuşmaya hevesli. Bugün, dev taşlar gibi yığılmış olguları, önemli şeylerle ilgilenenlere bırakıyorum. Beni çeken yalnızca aralarındaki fısıltı. Belli belirsiz, saplantılı... kayalar dolusu olguyu eşeleyerek elde edilen bir avuç gerçeklik tozunun peşindeyim. "Gerçeği söylemiş olur gölgeden söz eden."