Nefes almadan yürüdüm yolları
Gün demeden, ay demeden
Yıl demeden, yaş demeden
Tuttular kollarımdan
Döndürmeye çalıştılar yollarımdan
Düştüm, kalktım, yuvarlandım…
Döndüm, buldum yine yolumu
Yürürken laf attım sağa sola
Dedim gelin katılın yolculuğuma
Bir dönem eşlik ettiler yoluma
Sonra yine döndüler kendi yollarına
Yapayalnız yürüdüm bu yolları
Gökkuşağına ulaşacağımı bilerek
Ulaşılamaz dediler yolumu izleyenler
Ulaşırsın dedi gönlüme gizlenenler
Zaman zaman yanıldım sansam da
Dönmedim yolumdan
Şimdilerde gökkuşağının renkleri çarpmakta yüzüme
Yanılmamışım
Varmış bir yol tüm renklere giden
Işığından kör olmaz isek
Tükenmezse dizlerimizin dermanı
Bir güzel ışık hüzmesi bekliyor bizleri…
Selametle…