Ne kolay okuyup yazdınız yine, kirli çocukların ölümünü.
Onların kiri paklarken ülkemin onurunu,
Onların kiri aklarken ihanetlerin mikrobunu,
Saatler, sayfalar yeter mi anlatmaya,
O isimsiz adamların kanıyla şanıyla bayrağa dönüştüğünü.
Ne olmuş yani, özlemi bu kadar abarttıysan.
Haddini hududunu çizmedik ki biz sevdanın,
Başka kimseye yâr olmaz yeri, omzumda başının,
Ölürüm gülüşüne ben, muradımı muradın saydıysan.