Büşra GÜL

Ah dostum! Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Reklam
Tanrım, yaşamak ne kederli şey, Makar Alekseyeviç!
Sayfa 89·Kitabı okudu
Eve döndüm. Korkunç bir kederle annemin göğsüne atıldım. Kollarımla onu sıkı sıkı sardım, öptüm ve hıçkıra hıçkıra ağladım, ürkerek sokuldum ona sanki son dostumu kollarımda korumak ve onu ölüme teslim etmemek ister gibi... Ama, ölüm çoktan çökmüştü zavallı annemin üzerine!
Sayfa 73·Kitabı okudu
Ellerimi tuttu, onları öptü, beni göğsüne yasladı, konuştu, sakinleştirdi beni; derinden etkilenmişti; benimle ne konuştuğunu hatırlamıyorum, ama ben de ağladım, güldüm ve yine ağladım, kızardım, mutluluktan tek kelime bile söyleyemedim.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Onu dinlemek acıdan çok tiksinti veriyordu.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Reklam