İnsan dediğin hata yapar; pişman olur, af diler. Gönülde yara açar. Sonra pansumana gelir sargı beziyle. Kırıp döker, incitir. Bir de bakmışsın alet çantası elinde tamire girişmiş. Zamanı ihmal ederken zamanla öğrenir kıymeti, değeri.
Geçmişini düşünüp ağlayacak vakti yoktur onun.
İyi ki!.. Çünkü baştan başlasa, bir kerecik ağlasa bir daha sonu gelmez gözyaşlarının.
Dünyada rahatça bu kadar gözyaşı dökebileceği bir yer de yoktur üstelik. Katherine Mansfield