Savaşı kimin başlattığının önemi yok, bir kaplanın sana saldırmasını istiyorsan onu bir değnekle rahatsız etmen yeter ama sonunda öldüren ve korkulan kaplan olur, nefret toplayan da.
Birbirinizden uzaklaşıyorsunuz, sevgiyi, yardımlaşmayı, ihtiyaç duymayı unutuyorsunuz, herkes sadece kendini düşünen mutsuz insanlar haline geliyor, uyuşturucu ya da haplarla deva arıyorsunuz. Kendi kendinizi yok ediyorsunuz, doğayı mahvedip hayvanlara işkence ediyorsunuz, çocuklarınıza koruyamıyorsunuz, kadınları hor görüyorsunuz.
Dünyanın bana öğrettiği bir şey vardı, o da insanların tüm günahlarını şeytanın sırtına yükleyecek kadar kendini bilmez ve aklını kaçırmış oldukları. İnsanlar olarak her zaman mağdur olmayı seviyorduk, bizler yanlış yapmazdık, hep yanlışa yönlendirilmiş olurduk. İşlediğimiz suçlar hiçbir zaman bizim olmazdı.Muhakkak nedenleri olurdu.
Şeytana uyardıminsanlar mesela.
Şeytan çelerdi akıllarını.