Ruken Şevval
@iamruken
erleichda
ve ben, büyüdükçe azalıyorum
Oysa ki ben yalnızlığın sadece Allah'a mahsus olduğunu biliyordum. Kendimi gördükten sonra bildiğimi sorgulamaya başladım...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
hadsizler uğruna haddinden fazla düşünceler
Sende sevgisizliği sevdim.
İyi oldu gelmediğin.
Bu yol korkaklar için değildir
İyi oldu gelmediğin.
Bu sulardan her babayiğit içemez,
Bu köprüden her benim diyen geçemez,
İyi oldu gelmediğin.
Yumuşacık yürek gerek,
Sevgi kadar derin gözler,
İnançlı bir bilek gerek
İyi oldu gelmediğin.
Sen, bilindik kıyıların sığ sularından açılmadan yaşarsın
Sen, okyanus mavisine uzaklardan bakarsın,
Biz, yürüyemeyeceğin kadar uzak,
Düşleyemeyeceğin kadar renkli
Ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik.
Sen, açık denizlerden habersiz bir balık,
Yalçın tepelerden uzak bir martısın.
Sen, benim için korkak,
Herkes için her yerdeki insansın.
İyi oldu gelmediğin.
Alınmanı istemem,
Darılman üzer beni,
Sana yalan söyleyemem.
Tabi, hep sevdim seni.
Sende sığ suları, sende martıları,
Açık denizden habersiz balıkları,
Sıradan insanları,
Geçemeyeceğin köprüleri,
Düşleyemeyeceğin mavileri,
Bir saksıda iki çiçek
Bir duvarda iki çatlak yok
Bir tılsımda iki gerçek evet
Beni çiz beni boya beni kendine uydur gidelim
Üzerime sinen şehir kokusundan
El olup el eden, günleyip gül eden,
Varsa tüketip yoksa giden insanlardan
Alıkoyalım dünyayı iyilik kutsadığımızdır.
Bilirim ben
Senin kandan kayısıya kaçan saçların
Belki izin üstü belki ihtiyaçların
Sınırların, hudutların, uçların
Beni çekip söndürecektir ağuşunda
Ve söyledin sen
Benim iniş derken yokuşumda
Kendimi senle her değiş tokuşumda
Anlayıp ayıklarsın evet
Kafası karışanım hayat susmalarla başlar
Dokun dilime dudağıma
Beni teşhir et gözlerinden içeri ve
Dursun zamanı iş bilenlerin
Kanat ver bana kanadıkça çok mu hayal
Bir saksıda iki çiçek
Biri tılsım biri gerçek
Hani kovsan gitmeyecek
Başlayalım o zaman
Beni al beni ört beni kendinde say şimdi
Söylesem de dünyada geçen rengin adı yok
Kalır da bekler koynumda sana doğru
Bir duvarda iki çatlak
Birlikte mısralar düşürüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar