Ey sevgili acı toprağının altına tatlı tebessümlerin var senin.
İyi ki de vermemişsin ne şan ne de şöhret, senin sevgin hepsinden yüce.
İstemem dünya denen o güzel bahçenden ne bir köşe ne de bucak.
Bir gün solup gidecek güzellikleri de istemem, senin sevgin bana yeter.
Beni yoğuran beni pişiren o güzel sevgin, beni
Her defasında yeniden doğuran o sevgin.
En yücesidir bütün mahlukatın ve tabiatın.